Ik ben lid van de VAV om twee redenen.

Een. Als schrijver leef je in een bijeengepuzzeld doolhof van wetgeving, daarin kan je hulp gebruiken. Zij bieden backup in een solitair beroep.

Twee. Schrijvers hebben statuut noch voorwaarden. Als ik die wel wil, hoor ik me te organiseren. Die solidariteit en hoop op toekomstsperspectief vind je alleen bij een vakvereniging.

 

Celia Ledoux